Υπάρχει ένα σημείο στις σχέσεις που δεν μοιάζει δραματικό, δεν ακούγεται σαν καβγάς και δεν γράφεται σε μηνύματα με κεφαλαία. Είναι ύπουλο
Η περιφρόνηση δεν είναι απλώς αγένεια. Είναι μήνυμα. Λέει «δεν σε σέβομαι, δεν σε υπολογίζω, είμαι καλύτερος από εσένα». Όταν το νιώθεις αυτό από τον σύντροφό σου, δεν πληγώνεσαι μόνο συναισθηματικά, χάνεις και το αίσθημα ασφάλειας. Αρχίζεις να μαζεύεσαι, να αποσύρεσαι, να κλείνεσαι. Το σώμα σου μπαίνει σε άμυνα, το μυαλό σου σε απόσταση. Δεν είναι τυχαίο που σχέσεις γεμάτες περιφρόνηση αρρωσταίνουν και κυριολεκτικά. Το στρες ανεβαίνει, το νευρικό σύστημα εξαντλείται και η σχέση γίνεται πεδίο μάχης ή παγωμένη ζώνη. Δεν μπορείς να χτίσεις αγάπη όταν νιώθεις ότι ο άλλος σε κοιτάει αφ’ υψηλού, ακόμα κι αν το κάνει με χιούμορ.
Πώς γυρίζει το παιχνίδι πριν να είναι αργά
Το καλό νέο είναι ότι αυτή η κατάσταση δεν είναι μονόδρομος. Η αλλαγή δεν ξεκινά από τον άλλον, ξεκινά από το πώς επιλέγεις να τον βλέπεις. Αντί να εστιάζεις σε ό,τι σε εκνευρίζει, αρχίζεις συνειδητά να θυμάσαι γιατί τον διάλεξες. Τι σε έκανε να γελάς, τι θαύμαζες, τι σε έκανε να νιώθεις κοντά του. Όχι θεωρητικά, πρακτικά. Με μικρές πράξεις εκτίμησης, με λόγια που δεν είναι μεγάλα αλλά αληθινά. Ένα ευχαριστώ, μια αναγνώριση, μια παρατήρηση που δεν έχει ειρωνεία. Όταν αλλάζει το βλέμμα σου, αλλάζει και ο τρόπος που μιλάς. Και όταν αλλάζει η επικοινωνία, ανοίγει ξανά ο δρόμος για συνεργασία αντί για αντιπαράθεση.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Οι σχέσεις δεν τελειώνουν επειδή δεν αγαπήσατε αρκετά, τελειώνουν επειδή χάθηκε ο σεβασμός. Όσο κι αν ακούγεται σκληρό, η αγάπη χωρίς εκτίμηση δεν αρκεί. Αν αναγνωρίσεις έγκαιρα τα σημάδια της απαξίωσης, έχεις ακόμα χώρο να διορθώσεις την πορεία. Όχι με μεγάλες υποσχέσεις αλλά με καθημερινές επιλογές. Να μιλάς χωρίς να μειώνεις, να ακούς χωρίς να ειρωνεύεσαι, να θυμάσαι ότι απέναντί σου δεν έχεις αντίπαλο αλλά άνθρωπο. Και αυτό, όσο απλό κι αν φαίνεται, είναι συχνά η διαφορά ανάμεσα σε μια σχέση που σώζεται και σε ένα διαζύγιο που κανείς δεν περίμενε.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock