Το καλοκαίρι έχει έναν περίεργο τρόπο να ξυπνά αναμνήσεις
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που κάνει αυτές τις στιγμές πιο έντονες. Στα social media όλοι δείχνουμε τις καλύτερες εκδοχές της ζωής μας. Το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα, το πιο φωτεινό χαμόγελο, την πιο πετυχημένη φωτογραφία. Το πρόβλημα είναι ότι συγκρίνεις τη δική σου πραγματική καθημερινότητα με μια εικόνα που κάποιος διάλεξε πολύ προσεκτικά πριν τη δημοσιεύσει. Δεν ξέρεις τι προηγήθηκε ούτε τι ακολούθησε. Δεν ξέρεις αν είναι ευτυχισμένος, αν περνά δύσκολα ή αν απλώς βρήκε καλό φωτισμό στην παραλία. Κι όμως, εκείνη τη στιγμή το μυαλό συμπληρώνει μόνο του τα κενά και συνήθως γράφει ένα σενάριο που σε αδικεί.
Αυτό που σε αγγίζει δεν είναι πάντα ο πρώην, είναι η δική σου διαδρομή
Και εδώ κρύβεται ίσως η μεγαλύτερη αλήθεια. Δεν σου λείπει πάντα εκείνος. Μπορεί να σου λείπει η γυναίκα που ήσουν τότε, η ανεμελιά εκείνης της περιόδου, η αίσθηση ότι όλα ήταν ακόμη ανοιχτά μπροστά σου ή η χαρά του να ερωτεύεσαι χωρίς δεύτερες σκέψεις. Η εικόνα του πρώην γίνεται απλώς η αφορμή για να κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά τον εαυτό σου. Αντί λοιπόν να αναρωτιέσαι γιατί σε πείραξε αυτή η φωτογραφία, δοκίμασε να ρωτήσεις τι ήταν αυτό που πραγματικά σε άγγιξε. Μήπως έχεις ανάγκη από περισσότερη χαρά, περισσότερη συντροφικότητα ή λίγο περισσότερο χώρο για σένα; Όταν απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα, μια εικόνα παύει να έχει τόση δύναμη πάνω σου.
Δεν είναι αδυναμία να σε αγγίζει ακόμη μια ανάμνηση. Ούτε σημαίνει ότι γύρισες πίσω επειδή ένιωσες ένα τσίμπημα βλέποντας έναν άνθρωπο που κάποτε είχε σημαντική θέση στη ζωή σου. Οι σχέσεις δεν εξαφανίζονται σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Γίνονται μέρος της ιστορίας μας, μας αλλάζουν, μας μαθαίνουν πράγματα και, μερικές φορές, μας επισκέπτονται μέσα από μια φωτογραφία που εμφανίστηκε τυχαία στην οθόνη. Η διαφορά είναι ότι όσο περνά ο χρόνος, δεν κοιτάζεις πια αυτές τις εικόνες για να βρεις απαντήσεις. Τις κοιτάζεις και καταλαβαίνεις ότι η ζωή σου συνεχίστηκε, ότι εσύ άλλαξες και ότι η πιο σημαντική σχέση που χτίζεις σήμερα είναι αυτή με τον εαυτό σου. Αυτό είναι το σημείο όπου το παρελθόν παύει να σε κρατά και γίνεται απλώς ένα κομμάτι της διαδρομής που σε έφερε μέχρι εδώ.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock