Υπάρχει κάτι πολύ γοητευτικό σε έναν άνθρωπο που είναι πραγματικά παρών. Που κάθεται μαζί σου για καφέ και δεν κοιτάζει κάθε δύο λεπτά την οθόνη του σαν να περιμένει μήνυμα που θα αλλάξει τη ζωή του. Σήμερα έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ τη διάσπαση προσοχής
Το κινητό έχει αλλάξει και τον τρόπο που συνδεόμαστε. Πολλές συζητήσεις σήμερα μοιάζουν γρήγορες, σχεδόν μηχανικές. Όταν όμως αφήνεις λίγο στην άκρη την ανάγκη να τσεκάρεις συνεχώς notifications, αρχίζεις να προσέχεις πράγματα που πριν σου ξέφευγαν. Τον τόνο της φωνής, το χιούμορ, την αμηχανία, τις παύσεις. Κι εκεί συνήθως γεννιέται η πραγματική χημεία. Υπάρχει κάτι πολύ ελκυστικό σε ανθρώπους που δεν μοιάζουν εξαρτημένοι από τη διαρκή επιβεβαίωση της οθόνης.
Ο εγκέφαλος χρειάζεται και λίγη ησυχία
Όταν απομακρύνεσαι λίγο από το κινητό, ακόμη και για μία ώρα, ο εγκέφαλος χαλαρώνει περισσότερο απ’ όσο φαντάζεσαι. Μειώνεται η υπερένταση και επιστρέφει η συγκέντρωση. Ξαφνικά ακούς τη μουσική αντί να τη βάζεις απλώς στο background, θυμάσαι καλύτερα μια συζήτηση και παρατηρείς περισσότερο τον κόσμο γύρω σου. Οι επιστήμονες λένε ότι ο νους χρειάζεται στιγμές χωρίς συνεχή πληροφορία για να επεξεργάζεται σκέψεις και συναισθήματα. Ίσως γι’ αυτό οι πιο όμορφες στιγμές συνήθως δεν καταγράφονται. Απλώς τις ζούμε.
Ίσως τελικά η πιο ελκυστική συνήθεια σήμερα να είναι αυτή η μικρή αποσύνδεση από την οθόνη και η μεγαλύτερη σύνδεση με τη ζωή γύρω σου. Να μπορείς να ακούσεις κάποιον χωρίς να κοιτάς ειδοποιήσεις, να περπατήσεις χωρίς να τραβάς φωτογραφία κάθε γωνία, να αφήσεις μια στιγμή να υπάρξει χωρίς να τη μετατρέψεις αμέσως σε story. Σε μια εποχή όπου όλοι διεκδικούν την προσοχή σου, ένας άνθρωπος που ξέρει να είναι πραγματικά παρών μοιάζει σχεδόν σπάνιος. Και μάλλον γι’ αυτό ξεχωρίζει τόσο πολύ.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock