Υπάρχουν στιγμές που πιάνεις τον εαυτό σου να διαπραγματεύεται τα πάντα. Πέντε λεπτά ακόμη μπροστά στην οθόνη, ένα ακόμη γλυκό, άλλη μία ιστορία πριν τον ύπνο, μία τελευταία εξαίρεση. Και πριν το καταλάβεις, το παιδί φαίνεται να καθορίζει τον ρυθμό ολόκληρου του σπιτιού. Δεν σημαίνει ότι μεγαλώνεις ένα κακομαθημένο
Αν το παιδί επιμένει, διαφωνεί ή προσπαθεί να αποφασίζει για όλα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλει να σε ελέγξει. Τα περισσότερα παιδιά δοκιμάζουν συνεχώς πόση επιρροή έχουν στο περιβάλλον τους, γιατί έτσι αναπτύσσουν αυτονομία, αυτοπεποίθηση και κοινωνικές δεξιότητες. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν ο ενήλικας μπαίνει σε έναν ατελείωτο κύκλο διαπραγμάτευσης ή αλλάζει στάση ανάλογα με τη διάθεσή του. Εκεί το παιδί λαμβάνει αντικρουόμενα μηνύματα και συνεχίζει να πιέζει, όχι επειδή είναι χειριστικό, αλλά επειδή δεν ξέρει πού ακριβώς βρίσκεται το όριο. Είναι χρήσιμο να δίνεις επιλογές εκεί που πραγματικά υπάρχουν, όπως ποιο μπλουζάκι θα φορέσει ή ποιο βιβλίο θα διαβάσετε, αλλά να κρατάς σταθερές τις αποφάσεις που αφορούν την ασφάλεια, την υγεία και τη λειτουργία του σπιτιού. Έτσι το παιδί νιώθει ότι ακούγεται, χωρίς να χρειάζεται να αναλαμβάνει έναν ρόλο που δεν του ανήκει.
Η ηρεμία είναι πιο αποτελεσματική από τη δύναμη
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι για να ανακτήσουν τον έλεγχο πρέπει να γίνουν πιο αυστηροί. Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνει τη διαφορά δεν είναι η ένταση της φωνής σου αλλά η ποιότητα της παρουσίας σου. Όταν μιλάς ήρεμα, παραμένεις συνεπής και δεν παρασύρεσαι από τις εκρήξεις της στιγμής, δείχνεις στο παιδί πώς διαχειρίζεται κανείς τα δύσκολα συναισθήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα κάνεις όλα τέλεια. Θα υπάρξουν μέρες που θα κουραστείς, θα εκνευριστείς και θα ήθελες απλώς να τελειώσει η συζήτηση. Εκείνες τις στιγμές θυμήσου ότι κάθε αντίδρασή σου γίνεται μάθημα. Το παιδί δεν μαθαίνει μόνο από όσα λες, αλλά κυρίως από τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελες. Η ψυχραιμία δεν είναι αδυναμία, είναι μια από τις πιο ισχυρές μορφές καθοδήγησης που μπορείς να προσφέρεις.
Το ζητούμενο δεν είναι να έχεις ένα παιδί που υπακούει χωρίς να εκφράζει γνώμη, ούτε να κερδίζεις κάθε διαφωνία. Ο στόχος είναι να μεγαλώσεις έναν άνθρωπο που θα νιώθει ασφαλής, θα μπορεί να συνεργάζεται, να σέβεται τους άλλους και να εμπιστεύεται ότι οι ενήλικες γύρω του μπορούν να κρατήσουν το τιμόνι όταν χρειάζεται. Αυτό απαιτεί χρόνο, υπομονή και πολλές μικρές επαναλήψεις μέσα στην καθημερινότητα. Κάθε φορά που κρατάς μια σταθερή στάση με σεβασμό, κάθε φορά που ακούς το παιδί χωρίς να παραδίδεις την ευθύνη των αποφάσεων, χτίζεις κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ήρεμη ημέρα. Χτίζεις μια σχέση όπου η αγάπη δεν συγχέεται με την υποχώρηση και η ελευθερία συνυπάρχει με την ασφάλεια. Αυτή η ισορροπία δεν κάνει το σπίτι πιο αυστηρό, το κάνει πιο ήρεμο, πιο προβλέψιμο και τελικά πιο ζεστό για όλους.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock