«Πότε θα πάμε;», «Σε λίγο». Δύο λεπτά αργότερα, «Πότε θα πάμε;». Αν ζεις με παιδί, γνωρίζεις καλά αυτόν τον μικρό κύκλο που δοκιμάζει την υπομονή σου με αξιοθαύμαστη συνέπεια. Το πιθανότερο, όμως, είναι ότι το παιδί σου άκουσε την απάντηση από την πρώτη φορά. Απλώς δεν ρωτά πάντα επειδή του λείπει μια πληροφορία. Μπορεί να προσπαθεί να καταλάβει
Το «θα έρθεις να με πάρεις;» μπορεί να σημαίνει «φοβάμαι μήπως με ξεχάσεις». Το «θα πονέσει στον γιατρό;» ίσως σημαίνει «χρειάζομαι να νιώσω ασφαλής». Ένα παιδί συχνά επιστρέφει στην ίδια ερώτηση επειδή η απάντησή σου έφτασε στα αυτιά του, αλλά δεν ηρέμησε ακόμη το συναίσθημά του. Σε αυτή την περίπτωση, οι πολλές εξηγήσεις δεν είναι πάντα χρήσιμες. Δοκίμασε να αναγνωρίσεις αυτό που βρίσκεται πίσω από τα λόγια του, λέγοντας «νομίζω ότι σε ανησυχεί πολύ αυτό». Όταν αισθανθεί ότι κατάλαβες την πραγματική του αγωνία, μπορεί να μη χρειάζεται πλέον να αναζητά διαρκώς την ίδια επιβεβαίωση.
Η επανάληψη βοηθά τον εγκέφαλο να οργανώσει την πληροφορία
Τα παιδιά επαναλαμβάνουν ιστορίες, παιχνίδια, τραγούδια και φυσικά ερωτήσεις, επειδή έτσι μαθαίνουν. Κάθε επανάληψη τα βοηθά να επεξεργαστούν μια καινούρια πληροφορία και να την κάνουν πιο οικεία. Άλλοτε πάλι, η ίδια ερώτηση είναι μια απόπειρα επικοινωνίας, ειδικά όταν δεν ξέρουν πώς να συνεχίσουν τη συζήτηση ή θέλουν απλώς την προσοχή σου. Μπορείς να απαντήσεις ήρεμα και έπειτα να επιστρέψεις την ερώτηση, λέγοντας «θυμάσαι τι είπαμε πριν;». Δεν πρόκειται για εξέταση μνήμης, αλλά για μια μικρή πρόσκληση να ανακαλέσει την απάντηση και να εμπιστευτεί περισσότερο όσα ήδη γνωρίζει.
Φυσικά, δεν χρειάζεται να μεταμορφώνεσαι σε υπόδειγμα ανεξάντλητης υπομονής κάθε φορά που ακούς την ίδια ερώτηση. Μπορείς να βάλεις ένα ήρεμο όριο, λέγοντας «σου απάντησα και η απάντηση δεν έχει αλλάξει». Σημασία έχει ο τόνος σου να μη μετατρέπει την ανάγκη του παιδιού σε κάτι ενοχλητικό ή παράλογο. Όσο μεγαλώνει και αποκτά καλύτερη αίσθηση του χρόνου, περισσότερες λέξεις για τα συναισθήματά του και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη μνήμη του, οι επαναλήψεις συνήθως περιορίζονται. Μέχρι τότε, πίσω από το δέκατο «γιατί;» μπορεί να βρίσκεται ένα παιδί που δεν ζητά άλλη απάντηση, αλλά λίγη περισσότερη σιγουριά.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock