Ξαπλώνεις επιτέλους στο κρεβάτι, το σπίτι έχει ησυχάσει και για πρώτη φορά μέσα στη μέρα νιώθεις ότι σου ανήκει λίγος χρόνος. Και κάπου εκεί ξεκινάει το γνωστό σκηνικό, ένα scroll
Δεν χρειάζεται να κόψεις αυτόν τον χρόνο, χρειάζεται να τον μετακινήσεις. Αν βρεις έστω και μικρές “ανάσες” μέσα στη μέρα, δεκαπέντε λεπτά χωρίς τύψεις, χωρίς ρόλους, το βράδυ δεν θα μοιάζει σαν η μοναδική σου ευκαιρία. Μπορεί να είναι ένας καφές ήσυχα, μια μικρή βόλτα, ακόμα και λίγη ανούσια χαζομάρα στο κινητό αλλά συνειδητά. Το βράδυ βοήθα τον εαυτό σου να κλείσει, άφησε το κινητό πιο μακριά, φτιάξε μια μικρή ρουτίνα που να σου λέει ότι τώρα ξεκουράζεσαι, όχι ότι “κερδίζεις χρόνο”. Και κάτι ακόμα που δεν λέγεται συχνά, δες τι πραγματικά έχεις ανάγκη, γιατί πολλές φορές δεν είναι το scrolling αλλά το να νιώσεις ότι υπάρχεις κι εσύ μέσα στη μέρα σου.
Δεν χρειάζεται να γίνεις τέλεια για να κοιμηθείς νωρίς, ούτε να τα κάνεις όλα σωστά από αύριο. Το μόνο που αξίζει να κρατήσεις είναι ότι ο χρόνος για σένα δεν είναι πολυτέλεια που χωράει μόνο τη νύχτα. Αν συνεχίσεις να τον στριμώχνεις εκεί, θα νιώθεις πάντα ότι δεν φτάνει και θα ζητάς όλο και λίγο παραπάνω. Αν όμως αρχίσεις να τον απλώνεις μέσα στη μέρα, ακόμα και σε μικρές δόσεις, κάτι αλλάζει. Κοιμάσαι χωρίς να νιώθεις ότι χάνεις, ξυπνάς χωρίς να νιώθεις ότι ξεκινάς ήδη κουρασμένη, και κυρίως αρχίζεις να θυμάσαι ότι δεν είσαι μόνο μαμά αλλά και άνθρωπος που αξίζει να υπάρχει μέσα στο ίδιο του το πρόγραμμα.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock