Από τον ενθουσιασμό στον εκνευρισμό: Μια συνηθισμένη φάση στις σχέσεις – Τι να κάνεις!

Στην αρχή μιας σχέσης όλα μοιάζουν πιο φωτεινά, πιο εύκολα, σχεδόν κινηματογραφικά. Γελάς με τα ίδια αστεία, ανυπομονείς για το επόμενο μήνυμα, ακόμα και οι μικρές του ιδιοτροπίες σου φαίνονται γοητευτικές. Κάπου εκεί όμως, χωρίς προειδοποίηση, κάτι αλλάζει. Δεν είναι απαραίτητα κάτι μεγάλο, δεν έγινε κάποιο λάθος, δεν ειπώθηκε κάτι βαρύ. Είναι πιο ύπουλο, πιο καθημερινό. Ξαφνικά αρχίζεις να παρατηρείς πράγματα που πριν δεν έβλεπες ή τα προσπερνούσες

Διαβάστε επίσης:Love bombing: Όταν κάποιος σε ανεβάζει ψηλά για να σε αφήσει να πέσεις

Ο εκνευρισμός δεν είναι πάντα για τον άλλον, πολλές φορές λέει περισσότερα για σένα. Όταν κουράζεσαι, όταν πιέζεσαι, όταν κάτι μέσα σου δεν είναι ήσυχο, η ανοχή μειώνεται. Πράγματα μικρά αποκτούν υπερβολική σημασία. Μπορεί να νομίζεις ότι σε ενοχλεί ο τρόπος που μιλάει, αλλά στην πραγματικότητα να σε ενοχλεί ότι δεν έχεις χώρο για σένα, ότι νιώθεις πίεση ή ότι η σχέση έχει αρχίσει να σε βαραίνει. Ο εγκέφαλος ψάχνει μια εύκολη εξήγηση και τη βρίσκει σε κάτι απλό και καθημερινό. Εκεί χρειάζεται ειλικρίνεια. Να σταματήσεις για λίγο και να ρωτήσεις τον εαυτό σου τι σε ενοχλεί πραγματικά. Γιατί αν μείνεις στην επιφάνεια, θα παλεύεις με συμπτώματα και όχι με την αιτία.

Πότε είναι φάση και πότε είναι ένδειξη ασυμβατότητας

Διαβάστε επίσης:Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι το πρόβλημα… αλλά μπορεί να αλλάξει τη σχέση σου με τον σύντροφό σου

Δεν είναι κάθε εκνευρισμός σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά ούτε και κάτι που πρέπει να αγνοήσεις. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε μια περαστική ενόχληση και σε μια βαθύτερη αίσθηση ότι δεν ταιριάζεις. Αν ο εκνευρισμός έρχεται και φεύγει, αν υπάρχουν στιγμές που τον βλέπεις ξανά όπως στην αρχή, τότε πιθανότατα περνάς μια φυσιολογική φάση προσαρμογής. Αν όμως σε ενοχλεί σχεδόν κάθε του κίνηση, αν δυσκολεύεσαι να χαλαρώσεις μαζί του, αν νιώθεις ότι κουράζεσαι αντί να γεμίζεις, τότε ίσως αξίζει να το δεις πιο σοβαρά. Οι σχέσεις δεν είναι μόνο έλξη, είναι και ανεκτικότητα, ρυθμός, συμβατότητα στην καθημερινότητα. Και αυτά δεν φτιάχνονται με προσπάθεια αν δεν υπάρχουν ήδη σε έναν βασικό βαθμό.

Κάπου εδώ έρχεται η πιο δύσκολη αλλά και πιο ειλικρινής ερώτηση. Μπορείς να αποδεχτείς τον άλλον όπως είναι ή απλώς σου άρεσε η ιδέα του; Γιατί άλλο είναι να αγαπάς έναν άνθρωπο με τις μικρές του ατέλειες και άλλο να προσπαθείς να αντέξεις κάτι που μέσα σου σε απομακρύνει. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, υπάρχει μόνο επίγνωση. Αν με λίγη απόσταση και καθαρό μυαλό ξαναβρίσκεις την τρυφερότητα, τότε αξίζει να δώσεις χώρο στη σχέση να εξελιχθεί. Αν όμως ο εκνευρισμός γίνεται μόνιμος συνοδοιπόρος, τότε ίσως δεν είναι μια φάση που περνάει, αλλά ένα σημάδι που σου δείχνει κάτι πιο ουσιαστικό. Και εκεί χρειάζεται να είσαι ειλικρινής, πρώτα με εσένα και μετά με τον άλλον.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock