Μια ώρα χωρίς οθόνες ακούγεται απλή, μέχρι να συνειδητοποιήσεις πόσες φορές μέσα στη μέρα πιάνεις το κινητό χωρίς καν να το καταλάβεις. Κι όμως, όταν αφήνεις για λίγο στην άκρη τα μηνύματα, τα βίντεο και τις ειδοποιήσεις, δημιουργείς χώρο για κάτι που συχνά λείπει από το οικογενειακό πρόγραμμα: την αληθινή προσοχή
Τα παιδιά παρατηρούν περισσότερο όσα κάνεις παρά όσα τους λες. Αν ζητάς να αφήσουν το κινητό, ενώ απαντάς σε μηνύματα στο τραπέζι, η οικογενειακή συμφωνία μοιάζει λίγο με κανόνα που ισχύει μόνο για τους μικρούς. Δεν χρειάζεται να είσαι αλάνθαστη, χρειάζεται να δείχνεις ότι προσπαθείς κι εσύ. Πες, για παράδειγμα, «θα αφήσω το κινητό στην κουζίνα για να είμαι μαζί σας», και κάν’ το πράξη. Αν κάποιος ξεχαστεί, μην αφήσεις τη στιγμή να γίνει αφορμή για καβγά. Θύμισε ήρεμα τι έχετε αποφασίσει και συνεχίστε. Με τον καιρό, η κοινή προσπάθεια μπορεί να βοηθήσει όλη την οικογένεια να προσέχει περισσότερο πότε και γιατί στρέφεται στην οθόνη.
Οι ώρες χωρίς οθόνες δεν χρειάζεται να είναι πολλές για να έχουν νόημα. Μπορεί μια συζήτηση στο τραπέζι να κρατήσει λίγο, ένα παιχνίδι να διακοπεί από γέλια ή η βόλτα να καταλήξει σε μια στάση για παγωτό. Αυτές οι στιγμές δεν υπόσχονται ότι θα εξαφανίσουν τη γκρίνια ή ότι όλοι θα αφήσουν πρόθυμα το κινητό τους από την πρώτη μέρα. Σου δίνουν, όμως, την ευκαιρία να ακούσεις και να ακουστείς χωρίς κάτι να διεκδικεί διαρκώς την προσοχή σου. Κράτησε τη συνήθεια ευέλικτη, συζήτησέ την και προσαρμόσου όταν δεν λειτουργεί. Η σύνδεση με τα παιδιά δεν απαιτεί σκηνοθεσία, μόνο λίγη διαθεσιμότητα, κι ένα βλέμμα που σηκώνεται εγκαίρως από την οθόνη.
Κεντρική εικόνα και εικόνες άρθρου: iStock