Υπάρχουν παιδιά που δεν αντιδρούν απλώς, νιώθουν τα πάντα στο πολλαπλάσιο. Εκεί που εσύ βλέπεις μια μικρή απογοήτευση
Δεν θα έρθει να σου πει “μαμά, νιώθω τα πάντα πολύ έντονα”, θα σου το δείξει αλλιώς. Μπορεί να ενοχλείται από δυνατούς ήχους, να μη θέλει ρούχα με ετικέτες, να κουράζεται εύκολα μετά το σχολείο. Ίσως να χρειάζεται περισσότερο χρόνο μόνο του, να προτιμά έναν φίλο αντί για μεγάλη παρέα ή να αποφεύγει δραστηριότητες με ένταση. Μπορεί επίσης να δείχνει πιο ώριμο συναισθηματικά από την ηλικία του, να κάνει σκέψεις που δεν περιμένεις. Και ναι, μπορεί να έχει έντονες αντιδράσεις που σε δυσκολεύουν, αλλά δεν είναι θέμα πως είναι κακομαθημένο. Είναι ότι το σύστημά του γεμίζει πιο γρήγορα. Όταν μάθεις να διαβάζεις αυτά τα σημάδια, σταματάς να το διορθώνεις και αρχίζεις να το καταλαβαίνεις.
Πώς το στηρίζεις χωρίς να το αλλάξεις
Το ζητούμενο δεν είναι να “σκληρύνει”, είναι να μάθει να προστατεύει τον εαυτό του. Ξεκινάς από τα βασικά, του δείχνεις πώς να αναγνωρίζει τι νιώθει και να ξεχωρίζει τι είναι δικό του και τι όχι. Μικρές πρακτικές, όπως η βαθιά αναπνοή ή λίγος χρόνος ησυχίας, κάνουν μεγαλύτερη διαφορά απ’ όσο νομίζεις. Βοηθάει πολύ να έχει χώρο μόνο του, χωρίς πρόγραμμα γεμάτο δραστηριότητες. Επίσης, του μαθαίνεις σιγά σιγά να λέει “όχι”, να βάζει όρια χωρίς ενοχές. Το πιο σημαντικό όμως είναι ο τρόπος που μιλάς, αν του πεις ότι είναι υπερβολικό, θα το πιστέψει, αν του δείξεις ότι αυτό που νιώθει έχει αξία, θα μάθει να το διαχειρίζεται. Και κάπου εδώ μπαίνεις κι εσύ στο παιχνίδι, γιατί τα παιδιά σαν καθρέφτης πιάνουν και το δικό σου στρες πριν καν το πεις
Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί που νιώθει τόσο βαθιά, θέλει υπομονή, αντοχή και μια καλή δόση κατανόησης όταν εσύ ο ίδιος έχεις εξαντληθεί. Από την άλλη όμως, μεγαλώνεις έναν άνθρωπο που θα αγαπάει με αλήθεια, θα βλέπει πίσω από τα προφανή και θα έχει μια ενσυναίσθηση που δεν διδάσκεται εύκολα. Αυτό που σήμερα σου φαίνεται δύσκολο, αύριο θα είναι η δύναμή του. Και αν του δώσεις τα εργαλεία να μην πνίγεται από αυτό που νιώθει, αλλά να το χρησιμοποιεί, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα ευαίσθητο παιδί, αλλά για έναν άνθρωπο που μπορεί να σταθεί στον κόσμο χωρίς να χάνει τον εαυτό του.
Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock