Γιατί το «έχεις δίκιο που νιώθεις έτσι» αλλάζει τα πάντα;

Υπάρχει μια φράση που μοιάζει μικρή, αλλά κάνει μεγάλο θόρυβο μέσα σου όταν την ακούς, «έχεις δίκιο που νιώθεις έτσι». Όχι γιατί συμφωνεί με όλα όσα λες, αλλά γιατί επιτέλους αναγνωρίζει ότι αυτό που ζεις είναι αληθινό για σένα. Κι εδώ είναι το κόλπο που οι περισσότεροι μπερδεύουμε, άλλο συμφωνώ με την άποψή σου, άλλο σε βλέπω. Η επικύρωση

Διαβάστε επίσης:Το πέρασμα από το «μαζί συνέχεια» στο «μαζί αληθινά»

Η κλασική ακύρωση είναι εύκολη να την αναγνωρίσεις, «είσαι υπερβολικός», «μην κάνεις έτσι», «χαλάρωσε». Υπάρχει όμως κι ένα πιο ύπουλο είδος, η ακύρωση με γκλίτερ. Είναι το «όλα θα πάνε τέλεια», το «είσαι μια χαρά, γιατί στενοχωριέσαι;», το «δεν το εννοούσε». Σαν να βάζεις αυτοκόλλητο χαμόγελο πάνω σε πληγή και να περιμένεις να κλείσει. Η υπεραισιοδοξία, όταν έρχεται πριν ακουστεί ο πόνος, κάνει τον άλλον να νιώσει μόνος, όχι δυνατός. Επικύρωση είναι να χωράς την αντίφαση, «έκανες πολλά, και είναι λογικό να τρέμεις ακόμη», «σε αγαπάω, και αυτό που έγινε σε πόνεσε». Πρόσεξε και το «αλλά», είναι μικρή λέξη, μεγάλο φρένο. Αν πεις «σε καταλαβαίνω, αλλά…», ο εγκέφαλος του άλλου ακούει κυρίως το δεύτερο μισό και κλειδώνει. Αν πεις «σε καταλαβαίνω, και…», του δίνεις χώρο να κρατήσει δύο αλήθειες μαζί, το συναίσθημα του και την πραγματικότητα. Κάπου εκεί γεννιέται η εμπιστοσύνη.

Πρακτικές δεξιότητες που δουλεύουν, και στις δύσκολες στιγμές

Διαβάστε επίσης:Αγάπη ή ανάγκη; Το τεστ ετοιμότητας πριν τη δέσμευση

Αν θες να το κάνεις πράξη, κράτα το απλό και ανθρώπινο. Κατέβασε ταχύτητα στη φωνή σου, άφησε τις προτάσεις να «κλείνουν» ήρεμα, όχι σαν να ετοιμάζεσαι να νικήσεις σε debate. Πιάσε τα σήματα που έχασες, «προσπαθούσες να μου το πεις και δεν σε άκουγα». Επικύρωσε την εμπειρία, όχι μόνο το συναίσθημα, «αυτό είναι μεγάλη απώλεια», «αυτό που πέρασες σε κούρασε». Κι αν έχεις ευθύνη, μην το πας γύρω γύρω, ένα καθαρό «συγγνώμη, σε πλήγωσα» είναι ανακούφιση, όχι ήττα. Η επικύρωση δεν σημαίνει ότι επιτρέπεις τα πάντα, σημαίνει ότι χτίζεις γέφυρα για να μιλήσεις και για τα δύσκολα, όρια, ανάγκες, αλλαγές. Και το πιο σημαντικό, μην δίνεις λύσεις χωρίς να ρωτήσεις. «Θες να σε ακούσω ή θες ιδέες;» είναι μαγική ερώτηση, γιατί δείχνει σεβασμό. Όταν ο άλλος νιώσει ασφάλεια, μειώνεται η άμυνα, ανοίγει ο δρόμος για πραγματική αλλαγή. Δεν είναι θεωρία, είναι μηχανική της σχέσης.

Δεν θα σε επικυρώνουν πάντα, ούτε εσύ θα το κάνεις τέλεια, είμαστε άνθρωποι, όχι εφαρμογές αυτοβελτίωσης. Αυτό που μπορείς όμως είναι να προστατεύεσαι όταν σε ακυρώνουν, να παίρνεις χώρο, να ξεκαθαρίζεις τι νιώθεις και τι χρειάζεσαι, κατανόηση, ασφάλεια, επαφή. Μπορείς επίσης να κάνεις το πιο δύσκολο, να επικυρώνεις εσύ τον εαυτό σου, ειδικά όταν μέσα σου πετάγεται η φωνή που σε μαλώνει. Κοίτα πού το νιώθεις στο σώμα, πες «οκ, πονάω», αναρωτήσου τι προσπαθεί να πετύχει αυτή η σκληρή φωνή, να σε προστατέψει, να σε σπρώξει, να σε γλιτώσει από απόρριψη. Αναγνώρισε την πρόθεση, χωρίς να υποκύψεις στη σκληρότητα, και πες μια πιο αληθινή, πιο τρυφερή φράση, «βγάζει νόημα που φοβάμαι, και μπορώ να προχωρήσω με φροντίδα». Η επικύρωση δεν είναι κόλπο επικοινωνίας, είναι στάση ζωής. Κι όταν την μάθεις, αλλάζεις όχι μόνο το πώς μιλάς, αλλά και το πώς αγαπάς.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock